Even nieuwsgierig….. wat dacht je bij het lezen van de titel? Je zou kunnen denken : ‘O nee, er is iets niet goed gegaan!’ maar ook ‘Mijn gebed is verhoord en behandeling is niet meer nodig!’. Eigenlijk was het (voor zover wij weten) geen van beiden . De onderzoekjes en het inchecken verliepen heel voorspoedig waardoor we in de loop van de middag alweer weg mochten. Morgen gaan de meiden een dagje naar vrienden. Wij mogen ons om 9.30 uur weer melden en als alles verloopt volgens schema zal rond 10.00 uur de eerste dosis worden toegediend. Hans heeft een prachtig plekje bij het raam. Saskia en Dorien hebben voor elke dag een cadeautje gekocht en het cadeautje van vandaag was een mooi lijstje met een foto van zijn meiden. Met ons op het nachtkastje is het morgen vast goed binnenkomen. De eerste indruk van de afdeling was heel positief. We hebben veel berichtjes van meeleven ontvangen in de afgelopen week. Bij deze: hartelijk bedankt! Vandaag is het Sint Maarten. In Friesland (waar S&D geboren zijn) gaan alle kinderen dan zingend langs de deuren. Nu Hans vanavond thuis is vindt hij het leuk om nog even met ze mee te gaan.

Hartelijke groeten,
Hans & José

Helaas blijkt dat de weblog minder stabiel is dan voorheen. Wil je het laatste nieuws ontvangen. Wij hebben ook een mailinglijst. Je krijgt dan de laatste info per mail gestuurd. Meld je aan via hansjose@freeler.nl

Nu de weblog het weer doet even een update van wat wij zo al meegemaakt hebben de laatste tijd.

Als we op de afgelopen weken terugkijken staat bovenaan een grote hoeveelheid leuke dingen die we als gezin hebben gedaan.

In korte tijd zijn we naar Engeland en Antwerpen geweest, een dagje Duinrell, een dagje treinen met museumbezoek, een voetbalwedstrijd ‘business class’ incl. luxe diner en een concert van Ernie Haase and Signature Sound.

Doordat Hans geen medicijnen hoefde de laatste weken en hij niet lang last heeft gehad van de chemo en stamcelafarese voelde hij zich beter dan in tijden.

Die tijd hebben we dus behoorlijk uitgebuit en er is veel om met plezier op terug te kijken! Naast de genoemde highlights hebben we ook in vele andere dingen genoten van elkaar en de mensen om ons heen.

Zelf merkte ik de laatste week wel dat ik wel opzie tegen de komende periode. Gelukkig heb ik van mijn werk de gelegenheid gekregen om vanaf 14 november 3 weken vrij te zijn, waardoor ik me helemaal op Hans en ons gezin/huishouden kan richten.

Vooruit kijkend is er nu de moeilijkere periode waar we als gezin doorheen zullen gaan. Vorige week zijn we naar het ziekenhuis geweest voor een gesprek met de verpleegkundige. Dat was voor ons erg verhelderend en gaf een beter idee van dat wat komen zal. We hebben volop instructies meegekregen voor de tijd dat Hans moet herstellen van de chemo’s, hygiënemaatregelen en voedingsadviezen. De dag na de twee chemo-dagen krijgt hij zijn stamcellen weer terug. Omdat deze op zijn vroegst na 2 weken weer aan het werk zullen gaan zal Hans tot die tijd een ‘dip’ (zo noemen ze dat) hebben. In die tijd is alle weerstand weg waardoor hij geen energie zal hebben en uiterst kwetsbaar is. Hoe dat precies zal zijn is gewoon afwachten. We zullen er in ieder geval zelf alles aan doen dat hij thuis kan herstellen. Als dat lukt betekent het wel dat hij 3x in de week naar het ziekenhuis moet voor controles en zo nodig transfusies. Wanneer hij thuis koorts krijgt of niet kan eten, drinken en/of medicijnen kan innemen moet hij toch opgenomen worden.

Vrijdag moet Hans worden opgenomen. Inderdaad, 11-11-11. En…. hij moet er om 11 uur zijn We willen nog even proberen of hij dan ’s avonds niet weer naar huis kan omdat ze pas zaterdag met de chemo’s beginnen.

Maandag krijgt hij zijn stamcellen weer terug en hopelijk mag hij dan dinsdag weer naar huis.

We hopen jullie via de weblog op de hoogte te houden van hoe het gaat.

Gebedspunten:

• Dat Hans deze periode goed zal doorstaan en thuis kan herstellen
• Dat voor Saskia en Dorien alles zoveel mogelijk gewoon door kan gaan
• Dat ik gezond genoeg zal zijn om de zorg op me te nemen
• Dat we in dit alles Gods kracht en nabijheid mogen blijven ervaren en daarvan mogen vertellen
• Hoewel vanuit de wetenschap (nog) niet mogelijk maar wel mogelijk bij God: genezing.
• Zolang er geen genezing is: dat de behandelingen effectief mogen zijn

Hartelijke groet (ook namens Hans)

José

Trouwe volgers van mijn weblog.

Eindelijk kan ik weer een bericht kwijt. Leuk dat jullie er nog steeds of voor het eerst zijn. Binnenkort hoop ik nog een stuk te schrijven over de laatste periode. Maar eerst maar even bijpraten hoe het hier gaat.

De opname in het ziekenhuis komt dichtbij. Volgende week vrijdag de 11e van de 11e van 2011 staat de opname gepland. De 12e en de 13e november zal ik dan 2 zware chemo’s krijgen. De 14e krijg ik mijn in oktober afgenomen stamcellen weer terug. Daarna hoop ik zo snel mogelijk naar huis te mogen om daar weer op te gaan knappen.

Op dit moment mag ik wel zeggen dat het erg goed met mij gaat. Het doet mij erg goed dat ik de afgelopen weken geen behandelingen heb gehad. Ook de herfstvakantie met mijn meiden in Engeland was echt super. We hebben als gezin echt heerlijk van elkaar genoten.

Wat ons alemaal te wachten staat de komende tijd is best spannend. Wat we gelukkig weten is dat we, net zoals de afgelopen periode, er niet alleen voor staan. Ook de komende tijd mogen we weten dat er met ons meegeleefd zal worden maar bovenal dat onze Hemelse Vader erbij zal zijn. Hij is zo trouw!!

Morgen hebben we nog een gesprek in het UMC. Daar zullen we nog informatie krijgen over allerlei zaken rondom de opname en daarna. Zodra ik iets meer weet, zal ik dit melden op mijn weblog.

Hartelijk dank voor alle vormen van belangstelling en medeleven. Het doet ons als gezin erg goed!

Hans

Net gehoord dat mijn web-log het weer zou moeten doen. Ga even testen en hoop jullie dan weer regelmatig op de hoogte te houden.

Groetjes,
Hans

Als het goed is is mijn weblog weer in de lucht. Ik moet nog even uitvinden hoe de nieuwe site werkt.

…..regelmatig zon, soms wat bewolkt en af en toe wat onweer (met excuses aan mijn meiden) oftewel: het gaat met mij nog steeds wisselend. De afgelopen week zijn we met z'n viertjes nog 3 nachtjes naar Duitsland geweest. Even nog genieten van de laatste vakantieweek van Dorien. We hebben vooral gerelaxed en zijn xe9xe9n dagje erop uit geweest en hebben de 'Externsteinen' in het Teutoburgerwald bezocht. Er is veel onduidelijkheid over het ontstaan van deze steenpartijen. Ze zijn best hoog en we hebben ze beklommen. Heel indrukwekkend. Voor Saskia was het duidelijk: 'Ze zijn gewoon geschapen'. Voor wie meer wil lezen: http://nl.wikipedia.org/wiki/Externsteine.

Morgen begint voor Dorien het nieuwe schoojaar in de nieuwe school. Saskia heeft nog een weekje vrij. Afgelopen mandag was ik wat langer onder de pannen toen ik voor de behandeling ging. Ik had af en toe nogal kramp rond de borststreek die ik niet thuis kon brengen. Op aandringen van Josxe9 heb ik dat aangegeven. Er werd meteen een ECG gemaakt. Er kwam niets uit waarna ik het goedje, 2 uur later dan gepland, kreeg. Jammer van de vertraging maar wel fijn dat ze de dingen serieus nemen. Deze week voor mij geen behandelingen, alleen dinsdag bloedprikken en naar de arts voor een gesprek.Onze eigen arts heeft vakantie dus zullen we het gesprek met een collega hebben. Volgende week starten alweer de laatste 4 weken. Daarna is het op naar de volgende fase met de stamcelverzameling, chemo en de transplantatie. Ik vind het lastig aan te geven wat dit vooruitzicht met me doet. Het begint wat door te dringen dat dit een heftige periode wordt. Ook door reacties van mensen om mij heen. Aan de andere kant wil ik het nog steeds in vertrouwen nemen zoals het komt. Het kan zijn dat ik er fysiek en/of emotioneeel een gigantische klap van krijg maar ik denk dat ik veel rust ervaar door het gebed van veel mensen om mij heen. Vaak als het over mijn ziekte gaat heb ik het idee dat het over een ander gaat. De komende weken wil ik gebruiken om mijn conditie wat op peil te houden. Nu het gewone ritme weer wat terugkomt met het opstarten van school en allerlei activiteiten van Josxe9 en de meiden zal ook ik mijn ritme hierin proberen te zoeken. Het is steeds zoeken naar een balans tussen inspanning/ ontspanning en rusten.

1 augustus 2011

Het laatste berichtje is alweer ruim een week geleden. Net zoals bij jullie het geval zal zijn, vind ook ik de tijd vliegen. Ik ben al weer met de 2e week van de derde kuur bezig. Begin vorige week ging het allemaal nog lekker, maar in de loop van vorige week werd het een stukje minder. Op oudejaarsdag de 29e heb ik de hele dag op bed gelegen. De pijp was even helemaal leeg. Waarschijnlijk de afgelopen tijd toch niet genoeg rust genomen. Het schijnt op een of andere manier toch maar niet bij mij door te dringen dat dit toch wel verstandig is.

Op zaterdag hebben we mijn verjaardag in kleine (besloten-;)) kring gevierd. Ook was dit de dag dat Saskia voor 8 dagen op kamp ging. Geen mobiel mee, geen contact met huis. Alleen in noodgevallen is de leiding bereikbaar. (Is trouwens heimwee van de ouders naar hun dochter ook een noodgeval??) Maar goed Saskia zal hopelijk volop genieten met haar vriendin uit Frieland.

Zondag heb ik gebruikt als rustdag. 's Morgens naar de kerk en ik werd door de dienst weer erg bemoedigd. Verder geprobeerd lekker te luieren. Aan het eind van de middag en begin van de avond nog even lekker met Dorien wezen fietsen. We zijn bijna 2 uur weggeweest. (Daarvan overigens ook ruim 1 1/2 uur gefietst). We vonden het allebei heerlijk om te doen. Zeker voor herhaling vatbaar en gezien mijn huidige conditie ook zeker noodzakelijk. Morgenochtend ga ik met een goede vriend even proberen een balletje te slaan.

Vandaag dus weer aan de het goedje gehangen en even wat arbo zaken met mijn collega ingevuld. Leuk om hem weer even te zien en te spreken. Over belangsteling heb ik trouwens niet te klagen. Carolien mijn collega uit Ede had een schitterende en overheerlijke taart voor mijn verjaardag gemaakt. De foto volgt nog. Samen met Petra kwam zij hem brengen, maar dat was net de vrijdag dat ik mijn bed alleen voor het hoognodige uit ben geweest. De surprise was dus zaterdagochtend super!

Ik ga nu even stoppen maar beloof dat ik snel weer wat zal typen.

Josxe9 heeft deze week nog vakantie, Dorien nog 2 weken en Saskia nog 3 weken. Ik denk dat ik daarna ook maar eens aan vakantie moet gaan denken -;)~!!

Saskia is dus uit logeren.
Dorien vermaakt zich prima met haar vriendin en ons.
Josxe9 probeert een beetje uit te rusten. Dit lukt nog niet erg. 
Zelf wil ik gewoon genieten van mijn 3 kanjers en de vele andere lieve vrienden en mensen om mij (ons) heen.

Hartelijke groet,
Hans

21 juli 2011

Net weer bericht van de arts gehad. Ook de 2e kuur heeft gelukkig zijn werk goed gedaan. De waarde van de verkeerde cellen in het bloed zijn opnieuw afgenomen. We zijn erg dankbaar dat de behandelingen zijn werk blijven doen.

Verder wil ik iedereen bedanken voor de hartverwarmende kaartjes, e-mails en andere blijken van medeleven en belangstelling.

17 juli

Deze week realiseerden we ons dat we alweer op de helft van de eerste etappe zijn. Je zou misschien denken dat we blij zijn dat we aardig op weg zijn, maar het gevoel dat dit opriep was vooral 'Dat gaat wel heel snel. Voor je het weet is de eerste etappe voorbij en komen we aan bij het intensiefste deel!'. 

De tijd gaat zelfs zo snel en is zo gevuld dat de up-dat van Hans' weblog even op zich heeft laten wachten. Misschien komt het ook omdat er niet veel nieuws te melden valt. We hebben het goed met elkaar. Dat is niet iets wat vanzelf gaat. Wanneer je moe bent en teveel aan je hoofd hebt zijn er zeker ook mindere momenten. Gelukkig heb ook ik nu vakantie waardoor ik wat tot rust kan komen en we meer tijd hebben voor elkaar. We hebben al even een voorproefje gehad door een midweek naar Slagharen te gaan. Mijn zus Christa sprong bij om de meiden op te vangen toen wij naar het ziekenhuis gingen en samen met ons neefje Evan bleef ze een paar nachtjes bij ons. We hebben er erg van genoten! Echt luxe voor Saskia en Dorien om tijdens je vakantie niet te zeggen: 'We gaan even naar de speeltuin' maar 'We gaan even in de achtbaan'. Alles bij elkaar zijn ze er 25x ingeweest! Komende week hopen we een aantal nachten naar de Duitse Eifel te gaan. Fijn om ook even te genieten van een hele andere omgeving. Hopelijk zit het weer een beetje mee. De voorspellingen zijn niet al te gunstig maar we wachten het af….

Vanmorgen weer een bemoedigende dienst gehad n.a.v. psalm 42 en psalm 23. De voorganger benoemde de ruimte die er mag zijn om, in de wetenschap dat God onze rots is, ook met onze vragen bij Hem terecht te kunnen. Heel mooi trok hij de lijn door naar de Here Jezus die, hangend aan het kruis, ook uitriep: 'Mijn God, waarom hebt u mij verlaten!' Het antwoord van God was het scheuren van het voorhangsel in de tempel. (Achter het voorhangsel was het Heilige der Heilige waar mensen niet konden komen.) Daarmee liet God zien dat door Jezus' lijden de weg tot God weer vrij zou zijn. We mogen nu dicht bij (die heilige) God zijn! Zoals de Psalmen ook laten zien blijft het leven op aarde gebrekkig en zijn er naast de hoogten ook de (diepe) dalen. Hoe dan ook, Hij is erbij!!